Enig

Volgens mij ben ik,
op dit moment,
de enige levende persoon ter wereld.

Ik heb geen bewijs van het tegendeel.
Hier is niemand.

Ik ben de enige nog levende persoon,
en als ik straks naar buiten ga is alles leeg.
Of zwart.

De reden

Voor de Fnacdiefstal.
Voor de regen weer.
Dat is toch de reden?

Voor het fietsen haast.
Voor parkeren laat.
Dat is toch de essentie?

Voor het spoeden snel.
Voor de trein vertrekt.
Dat is toch de bestemming?

Voor de achterdeur.
Voor de namiddag.
Ja, dat is toch het leven?

De kick.

Met de broek snel uit.
Met de speakers aan.
Met de tekst erbij.
En met de aandrang.

Met het perspectief.
Met het recent verleden.
Want dat is toch de reden?

La Lynn

"Ik wil die handen!
Die handen! Die handen! Die handen!
'k Wil die handen! Die handen!
Die ha..."

(...)

Laura Lynn is neergegaan.
Ze had het weer te warm.
Haar manager weet het niet meer.
Dit is de vierde keer.

La Lynn gaat dikwijls op haar bak.
Er scheelt iets met haar bloeddruk.
Ze zingt dan en ze valt frontaal.
Dan valt ze even flauw.

Sabrina heeft al afgezien.
Carrière is nog pril.
Haar ma verzucht waar moet dat heen?
Haar enige pupil.

Sabrina, al haar tanden los.
Dat kon zo toch niet voort.
Met wat geluk wordt Laura Lynn,
wordt Laura Lynn vermoord.

De man die zijn kinderen oud brood wilde leren eten

Laatst kwam ik mijn vader tegen.
Lange groene jas.
Hij stelde vragen, nogal bars.
Hij wachtte op de trein.
Dat deed ik ook.
En soms gaf ik hem antwoord.

Mijn vader vroeg mij wanneer en waarom.
En ik draaide mij om.
Ik had geen antwoorden.
Mijn hoofd was leeg.
En toch, het was niet slecht.

Wij namen geen afscheid.
Of toch niet met woorden.
Dat doen wij niet, dat is wat té.
Hij vroeg nog wanneer.
En ik zei wie weet.
En toen reed de trein met ons heen.

Die avond, toevallig, zag ik hem opnieuw.
Symbolisch, dat moest wel, want toeval bestaat niet.
Diezelfde verhouding, datzelfde gezeur.
Maar ook een klein beetje begrip.

Is er dan toch een kleine wentelende revolutie in de maak?

(He-Yah) Hold Your Horses!

Er lag een plas op het voetpad.
Ik liep naar het station.
Bij S. en M. gepasseerd.
M. had gezegd "geen stommiteiten".
Ik moest wat opletten, wat ik schreef.
Q was positief geweest.
De Morgen niet.
Geen stommiteiten.

Er lag een plas op het voetpad.
Ik liep, ik was gehaast.
En goedgezind.
Er liep een Pakistaan voor mij.
Of een Bhutanees voor mijn part.
Ik besefte dat ik moest opletten.
Dat ik niet te voortvarend te werk mocht gaan.
Soms ligt een inzicht gewoon op straat.

Ik ben niet in die plas gelopen.
Ik kon hem ontwijken.
Maar ik had mijn les geleerd.

Autobiografisch refereren

"En nu ik deze travestieten gezien heb word ik bang."
Ondertitel tv, zappend, toevallig.
Waarschijnlijk Witte raven, iets in die trant.
Ludieke zin strookt niet met zenderwaarden.

Tv weer af, Ponoka recenseren.
Naar Holden luisteren en hem vergeten.
Moet Mauro ook nog rippen en kopiëren.
En ondertussen werken we voor school.

Pitouki

Waarom eens niks schrijven voor Pitouki?
Bedacht hij zich die avond - suddenly.
Pitouki is zijn broer, zijn hele leven.
En dat is toch meer reden dan genoeg?

Daarom zou hij iets schrijven voor Pitouki.
Die jongen die zijn broer is en zijn vriend.
Hij vindt hem tevens ook alsmede aardig.
En daarom heeft Pitouki iets verdiend.

Pitouki is een bengel, maar een engel.
Pitouki dat is lachen, maar in stilte.
Pitouki die is zwijgzaam, maar gedreven.
Pitouki die studeert in winterkilte.

(to be continued...)

Robert G. Mehlman

Gaat een kookboek schrijven.
Gaat zijn vrouw verlaten.
Zit in Albany met Rebecca.
Lachen.

Doet hilarische dingen.
Geen touw aan vast te knopen.
Loopt maar door en zegt geen woord.
Typisch.

Zal het nooit als schrijver maken.
Zal er ook geen zak om geven.
Zal verward zijn en het blijven.
Eeuwig.

Is auteur van maffe zinnen.
Is de man van vele vrouwen.
Is een personage waardig.
Lezen.

Galaxie 500

Dream pop uit de jaren tachtig.
Een beetje episch.
Zonder franjes.
Recht op zijn doel af.

Met zo'n hoog stemgeluid.
Wentelende gitaren.
Liedjes die pas na drie luisterbeurten hun schoonheid prijsgeven.
Een inspiratiebron voor veel bands.

Om een of andere reden een klein beetje schattig.
Met een getal in de groepsnaam.
Ik kan me niet voorstellen dat er geen vrouw in die band zat.
En zie nu: er wordt gewag gemaakt van ene Naomi Yang.
Exotisch nog ook.

Alex.anders presenteert

Dit is de ballad van Alex.anders.
Een jongen niet anders maar wel heel .anders.
Een jongen niet groot en ook niet klein.
Een jongen zoals er wel honderd zijn.

Dit is het liedje voor Ali.andy.
Een jongen die houdt van being trendy.
Of nee, da's een grapje, da's helemaal not.
Met jou vergeleken is hij niet hot.

Dit is de aria van Alin.paling.
Hij neemt jullie allen graag in de maling.
Hij stelt zich niet voor aan zijn publiek.
Want zijn publiek ligt bed in ziek.

Dit is de ode aan Odin.onding.
Hij biedt jullie zijn rots aan, in de bronding.
Hij weet niet wie jij bent, laat staan je schoenmaat.
Hij weet niet of hij wel jouw omgangstaal praat.

Benjy Ferree

Wie ben jij?
Was de hemel maar ooit zo dichtbij.
Blijf toch bij mij.
Voor altijd.
Laat dit nooit meer voorbij gaan voor mij.
Voor altijd.

Vrij naar Isabelle A.
Het lied werd bij mijn weten niet geschreven voor nevenstaande man.

Het is zondag zeven uur

De een ligt in een zetel.
De ander leest een weekblad.
Nog een derde opent SoulSeek.

De een slaapt 's avonds en 's nachts een beetje.
De ander is geconcentreerd, het interesseert hem.
Nog een derde typt 'Aereogramme' in.

De een geeft de bevelen.
De ander voert de meesten uit.
Nog een derde wordt van sommige taken ontheven.

De een doet het voorbereidende werk.
De ander wordt er buiten gehouden.
Nog een derde is dankbaar, maar kritisch.

De een maakt zich op voor morgen.
De ander heeft dat niet nodig.
Nog een derde heeft geen plannen, hij heeft NLD.

A Weekend in the City

De telefoon maakt het nodig.
De bus maakt het makkelijk.
De gewoonte maakt het logisch.
Maar het is allemaal aan herdefiniëring toe.

De straat is een tunnel.
De mensen zijn dieren.
En je komt beter niet in hun kooi.

Amusement is een fictie.
Prestatie is een must.
Vriendschap is een utopie.
En als je wil weggaan kies je best de juiste richting.